کوئنتین تارانتینو، فیلمساز مطرح آمریکایی، در تازهترین یادداشت خود برای مجله سینمایی «سایت اند ساوند» با لحنی تند به وضعیت امروز هالیوود تاخت و مدعی شد که بخش عمده تولیدات سالهای اخیر فاقد جسارت، اصالت و قدرت سرگرمکنندگی هستند.
به گزارش آیفیلم، کوئنتین تارانتینو کارگردان برنده دو جایزه اسکار که با فیلمهایی چون «داستان عامهپسند»، «بیل را بکش» و «روزی روزگاری در هالیوود» شناخته میشود، در مقالهای که چهارم ژوئن منتشر شد، سینمای جریان اصلی آمریکا را به تولید انبوه آثار کمرمق و محافظهکارانه متهم کرد. به اعتقاد او، بسیاری از فیلمهای جدید گرفتار ضعف در روایت، انتخابهای نامناسب بازیگران و تلاش بیش از حد برای جلب رضایت مخاطبان هستند.
تارانتینو در بخشی از یادداشت خود هالیوود امروز را «کارخانه سوسیسسازی بیمزه» توصیف کرده و نوشته است که از دوران پساکرونا تاکنون، به ندرت فیلمی توانسته او را کاملاً تحت تأثیر قرار دهد. او معتقد است اغلب آثار جدید پیش از آنکه فرصت درگیر کردن مخاطب را پیدا کنند، با مشکلات فیلمنامهای یا تصمیمهای خلاقانه اشتباه از مسیر خارج میشوند.
این فیلمساز ۶۳ ساله همچنین با مقایسه وضعیت فعلی سینما با دهه ۱۹۸۰ ــ دورهای که پیشتر نیز از آن انتقاد کرده بود ــ اظهار داشت که کیفیت فیلمهای چند سال اخیر به حدی افت کرده که دهه هشتاد اکنون در نگاه او دورهای بسیار درخشانتر به نظر میرسد.
تارانتینو که طی سالهای گذشته بارها نسبت به گسترش فیلمهای فرنچایزی و سلطه استودیوهای بزرگ بر بازار سینما انتقاد کرده بود، این بار نیز تأکید کرد که دیگر کمتر اثری میتواند حس شگفتی و لذت سالهای گذشته را در او زنده کند. به گفته او، در شرایط کنونی اغلب ترجیح میدهد وقت خود را صرف مطالعه کتاب کند تا تماشای فیلمهای تازه.
با وجود این انتقادها، خالق «جنگوی آزادشده» از چند اثر سالهای اخیر نیز تمجید کرده است. او بازسازی «داستان وست ساید» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ و مجموعه وسترن «هورایزن: یک حماسه آمریکایی» ساخته کوین کاستنر را از جمله فیلمهایی دانست که توانستهاند نظر مثبتش را جلب کنند.
او همچنین از فیلم جنایی «د ریپ» ساخته جو کارنهان به عنوان یکی از معدود آثار سالهای اخیر یاد کرد که توانسته تا پایان توجهش را حفظ کند. تارانتینو بهویژه از فیلمنامه این فیلم و فضای آن که یادآور آثار جنایی دهه ۱۹۷۰ است، تمجید کرده است.
اظهارات تازه تارانتینو بازتاب گستردهای در رسانههای سینمایی داشته و بار دیگر بحث درباره بحران خلاقیت در هالیوود، گسترش تولیدات مبتنی بر برندهای شناختهشده و کاهش ریسکپذیری استودیوهای بزرگ را به صدر گفتوگوهای سینمایی بازگردانده است.
/ س م